Geografie
Tunesië heeft in het noorden en het oosten de Middellandse Zee als natuurlijke begrenzing met een kustlijn van 1.148 kilometer. In het westen grenst het aan Algerije en in het zuidoosten aan Libië. Er zijn drie belangrijke geografische gebieden: Noord-, Centraal- en Zuid-Tunesië. In Noord-Tunesië (met als belangrijke steden Bizerte en Tunis) wordt het landschap beheerst door een aantal van west naar oost lopende bergketens; de uitlopers van het Atlasgebergte. Het gebied wordt in tweeën gedeeld door de brede Mejerdavallei die zeer vruchtbaar is dankzij de gelijknamige rivier. Dit is de enige rivier in het land die nooit droog valt. Er zijn enkele bergen boven de 1.000 meter die hier en daar begroeid zijn met kurkeiken en pijnbomen. De hoogste top is Jebel Chambi (1.544 m), dichtbij de Algerijnse grens.
Centraal-Tunesië (met als belangrijke stad Sfax) is een tamelijk schraal steppegebied met hoog- en laagvlakten met vaak droge rivierbeddingen, overgaand in uitgestrekte zoutvlakten (sebkhas). In dit gebied groeien olijfbomen.
In Zuid-Tunesië (met als belangrijke stad Gabès) beginnen vanaf de stad Gafsa de Saharavlakten met oases en zoutmeren. Het grootste zoutmeer, Chott el-Jerid (5.000 km²), ligt 16 meter onder de zeespiegel. In deze omgeving bevinden zich de uitgestrekte dadelpalmplantages. Voorbij de plaats Douz, aan de zuidoostelijke oever van Chott el-Jerid, begint het echte woestijnlandschap van de Sahara, met hoog opgewaaide zandduinen. Meer naar het oosten, in de richting van de Middellandse Zee, is het vooral rots- en bergachtig.

Klimaat
Het noorden van Tunesië heeft een Middellandse Zeeklimaat met warme, droge zomers (gemiddeld 26°C) en gematigde, vochtige winters (gemiddeld 11°C). 's Zomers kunnen de temperaturen overdag oplopen tot boven 35°C, terwijl het 's winters in het westelijk gebergte kan sneeuwen. De gemiddelde jaarlijkse neerslag in het noorden bedraagt 40 tot 100 centimeter. In het centrale steppegebied valt gemiddeld 20 tot 40 centimeter regen per jaar.
In het zuiden van Tunesië ontbreekt de matigende invloed van de zee. Er is sprake van een woestijnklimaat met hete zomers (gemiddeld 32°C) en relatief koude winters (gemiddeld 12°C). Hier regent het gemiddeld minder dan 20 centimeter per jaar. Over het algemeen is in het zuiden de vochtigheidsgraad 's zomers hoog.
Af en toe vinden er overstromingen plaats in Tunesië, maar het grootste milieurisico voor de economie is de droogte, waarvoor de landbouw zeer gevoelig is. Op de middellange en lange termijn zullen watertekorten een ernstig risico betekenen in verband met concurrerende belangen van de industrie en landbouw, het toerisme en binnenlandse consumenten.